Radymno, Bieszczady i nie tylko

To miejsce poświęcę informacjom o Pogórzu Przemyskim. Jest to teren w większości zalesiony, pokrywają go lasy
jodłowo-bukowe oraz dobrze zachowane podgórskie formy buczyny karpackiej, głównie w paśmie Turnicy / to jest okolica
ośrodka w Arłamowie/. W dniu 21 kwietnia 2007 r. Odwiedziłem gminę Bircza. Tam chyba najlepiej próbuja udostepniać
bogactwo przyrody tzw. przeciętnemu turyście. Wjeżdżając do gminy od strony Przemyśla , przejeżdżamy przez rezerwat
Krępak. Jest tam zlokalizowana ścieżka przyrodnicza o długości około 2 km, ma 11 przystanków, na początku miejsce gdzie
można biwakować a w polowie trasy miejsce odpoczynku. Trasa jest średniotrudna, różnica wysokości sięga koło 100 m,
miejsca dość strome są wyposażone w schodki i poręcze drewniane. Trasa ścieżki rozpoczyna sie na parkingu po prawej
stronie drogi Przemyśl Sanok przy dojeżdzie do miejsca gdzie szosa opada sempertynami w dół. Na przejście ścieżki warto
poświęcić około 2 3 godziny. Poniżej kilka zdjęć z rezerwatu.
W dniu 21 kwietnia 2007 r. Odwiedziłem także bardzo interesującą ścieżkę przyrodniczą Bobrowa Dolina w Lipie. Dojechać
tam można skręcając z drogi Przemyśl Sanok w Starej Birczy w prawo koło rejonu dróg krajowych / kierunek jak na
Dynów/. Bobrowa Dolina znajduje się w odległości około 6 km, po drodze warto się zatrzymać w Malawie koło pochodzącej z
XVIII wieku cerkwi greckokatolickiej. Obok cerkwi znajduje się okazały dąb będący pomnikiem przyrody. Po minięciu
cerkwi około 1 km dalej po prawej stronie zobaczymy strzałkę kierującą do Bobrowej doliny.Około 200 m od drogi znajduje
się wiata i parking początkujace ścieżkę. Trasa ścieżki liczy 2590m i biegnie przez doline wykorzystywaną kiedyś rolniczo, po
środku której były stawy rybne. W 1995 r. Wprowadzono tam bobry i są tam one do dziś. Zaprzestanie wykorzystywania
rolniczego i intensywne procesy renaturalizacji doprowadziły do wytworzenia rzadkich w tym rejonie zbiorowisk
szuwarowych i bagiennych, świetnie nadających się na miejsca bytowania bobra. Oczywiście bobra tak łatwo tu nie zobaczy,
ale liczne ślady jego działalności widoczne są co krok. Są to liczne powalone drzewa i tamy spiętrzające wodę. Obok
parkingu znajduje się miejsce parkingowe, drugie znajduje się w połowie ścieżki . Na trasie ścieżki jest 11 przystanków
tematycznych. Przy parkingu jest dąb będący pomnikiem przyrody , na trasie scieżki jest kilkanaście okazałych dębów.
Poniżej trochę zdjęć z mojej wycieczki.






Pogórze Przemyskie
W dniu 28 kwietnia 2007 r. odbył się XXVII Rajd Twierdza Przemyśl, organizowany przez mój macierzysty przemyski Oddział PTTK.
Ja przeszedłem trase nr 3 z Fredropola do Łuczyc gdzie na terenie Fortu III miało miejsce zakończenie rajdu. Pokonałem trase
długości 17,2 km, start na wysokości 208 m n.p.m. , meta na wysokości 263 m n.p.m., najniżej położony punkt 203 m n.p.m.,
najwyższy punkt to Malhowska Góra 283 m n.p.m.. Na całej trasie trzeba było pokonać wysokość 398 m, czyli jak na taki pozornie
płaski teren dość sporo. Najtrudniejsze było podejście do samego fortu - start na drodze od strony Rożubowic na wysokości 206 m
n.p.m. a sam fort na wysokości 263 m n.p.m. Trasa rajdu przebiegała w większości polnymi drogami i ścieżkami. W Malhowicach
przekroczyliśmy nieczynne od chyba 14 lat tory linii kolejowej z Przemyśla do Zagórza przez teren Ukrainy, te same tory po stronie
ukraińskiej na całej długości są ciągle użytkowane. Niżej kilka zdjęć z trasy rajdu.